دلتنگی...

بنام خدایی که همه جا هست......

دلم برایت تنگ است پدربزگ همیشه ،پدرم.....

بی پشت شده ام...

این روزها سخت میگذرد.......

وقتی در آزمایشگاه و سونو گرافی آز اسپرم ،همسرم را میگیرم و باز هم مورفولوژی نرمال نیست،کمرم خم میشود خسته و درمانده میشوم،

نمیدانم چطور به خانه میرسم....

ازته دلم زار میزنم که چرا آقاجانم دیگر نیست،دلم از بس برایش تنگ میشود انگار جسمم در خود جمع میشود،ازته دلم برای نبود آقاجان ناله میکنم،عکسش را در دستانم میگیریم،آنقد روی صورت نورانی اش دست میکشم،که دستانم سِر میشود،آنقدر میگویم :فاطمه فدای قد وبالای رعنایت بشود باباجانم:فاطمه بمیرد و این روزهایه نبودت را نبیند،فاطمه به فدای مهربانیت که بی پشت شده ام....فاطمه تنها را تنهاتر کردی.....فاطمه غم نازایی بسش بود باباجانم،غم نبود تورا چه کنم،

بعداز چند ساعت که اشکم خشک میشود،بلند میشوم و میگویم ::

گوربابای هرچه مشکل است،مشکل اصلی این است که دیگر پدر نفس نمیکشد........

دلم میخواهد تمام عمرم را بدهم و یکبار دیکر صدایم کنی::

فاطـــمه بــابـــا..

باباجانم،یادت است اخرین مسافرتی را که باهم رفته بودیم؟؟؟

در بین خندهای از ته دلمان،من متوجه شدم یک لنگه از گوشواره حلقه ایم نیس،خیلی ناراحت شدم و مسافرت برایم زهر شد،چون دومین باری بود که گوشواره حلقه ای میخریدم و همیطور به یک طریقی از دستش میدادم....

همه میخندیند و تو فقط حواست به غمگینی من بود،آخرش هم دل پُر از مهرت تحمل نکردو ۵۰۰هزار تومان به من دادی وگفتی برای تو ...برو بازهم گوشواره حلقه ای بخر،فقط بخـــند....من هم با شیرین زبانی قربان صدقت رفتم و پول را گرفتم...

چه با ارزش است گوشوارهای ،آویز به گوشم...

باباجانم،دلم پر از غم است و نمیتوانم بخندم،تا میخواهم بخندم چیزی در گلویم نبض میگیرد،کجایی که مرا باز بخندانی...

وقتی اولین روزهایی که در بیمارستان بودی و هنوز قدرت تکلمت را از دست نداده بودی،دستانت را میگرفتم و محکم میبوسیدم و بو میکشیدم،میگفتم ::باباجی؟؟برام دعا میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تو بادرد هم که بود،باز میخندیدی و میگفتی::چشـــــم...

همه میخندیدنت،و مادر بزرگم میگف:باباجی مگه داره میره زیارت ؟که میکی دعات کنه؟؟

اما من لبخند میزدم و دستای گرمت رامحکم دردست داشتم....

باباجانم:؛دعام میکنی؟؟؟؟

بچه،جان مادر،من منتظرم،نازایی...