گلایه...

:
دلم گرفته....

آنقدر غم در دلم وجود دارد که خودم از خودم انتظار تحمل ندارم...

خییلی بی قرارم...بی قرار که میگویم نه بی قرار معمولی....
شب و روز ندارم...نمیتوانم بخندم،نمیتوانم خوب غذا بخورم نمیتوانم اداب معاشرت معمولی داشته باشم...

احساس کودک فقیری را دارم که با ناامیدی و حسرت از،پشت شیشه رستوران به غذا خوردن حُضار زل میزند و مدام آب دهنش را قورت میدهد..

خدایا تو بگو من چه کردم که تو با من اینگونه میکنی؟!!

خدایا قسم به ایه های قرآنت من مادر خوبی میشوم ،قول میدهم...

خدایا اصلا توهستی؟؟!!

اعتقاداتم کم کم به زیر صفر میرسد و نه من تلاشی دارم برای برگشت ایمانم،نه خدا..

از خدا انتظار نداشتم ..دلم قهر میخواهد،نماز نمیخوانم...این ماه رمضان روزه نگرفتم....اما هرگاه میخواهم از زمین برخیزم غیر ارادی میگویا:

یا الله......
خودمم باورم نمیشود امسال ماه رمضان قرآن سر نگرفتم....

شاید شب های احیا هم خانه بمانم...

برای خدا من مهم نیستم....

آی روزگار؟!!بُگذار من هم کمی بخندم......

دراین ماه نزدیک ب یک میلیون تومان پول دارو و ویزیت و ازمایش هایمان شده است..

کمرم خم است از این همه نداری...
دکتر گفت اخرین ازمایش سقط مکرر فوق تخصوصی راهم بده...

از شهرستانمان هوا به این گرمی ،رفتم به سمت شهر و ازمایشگاه نفرت انگیز...
گفت هزینه ازمایش ها ۵۰۰هزارتومان میشود...

دلم میخواست فریاد بکشم....

بیمه هم پاسخ گو نیس...

دست خالی در این هوای طاقت فرسا باز برگشتم به شهرستان و الان نزدیک به ۴روزس که نه غذا میخورم ،نه میخندم...نه حتی حرف میزنم...

آنقدر بی قراری میکنم که خودمم خسته شدم...

مرا نصیحت نکنید خواهشا::
هیچکس جای من نیس،الهی هم نباشد....

فاطمه این روزها را سرزنش نکنید...
من هم روزی خییلی خوب بودم ،انقدر گلایه و ناله نداشتم....
دلم دریا بود...اما الان دلم،حسش نمیکنم،به گمانم .....مُرده....

من نزدیک به ۳ماست که شلوار بیرونی ندارم و هرماه میگویم ما بد....

نزدیک ۳ماست که نمیتوانم یک تکه شکلات برای خودم بخرم....(من عاشق شکلاتم)

آنوقت میلیونی باید پول دکتر بدهم....

چرا من انقدر بدبختم....چراااااا...

پ.ن:از همگی شما که دلواپس من بی معرفت شدین معذرت میخواهم...

پری جانم مادرانه هایت مبارکــــ

بچه،جان مادر،من منتظرم،نازایی...